Im dłużej żyjemy, tym większy mamy deficyt czasu.
Najszybszym sprinterem świata jest czas: jeszcze nikt go nie dogonił.
Kto szuka, znajduje; kto znajduje, ten wie; kto wie, chce wiedzieć więcej.
Niektórzy mówią zawsze na ten sam temat: o sobie.
Ludzie, którzy nie mają nic do powiedzenia, najczęściej chowają się za głośna elokwencją. Prawdziwa mądrość potrzebuje milczenia, żeby dojrzeć i ciszy, żeby wybrzmieć.
W zwiędłych kwiatach kryje się zarodek przyszłych owoców.
Najpierw człowiek przez lata uczy się, żeby pracować i zarabiać, a potem przez lata zarabia, żeby przestać pracować.
Ludzi można podzielić na motyle i spawaczy: motyle nigdzie nie zagrzeją długo miejsca, a spawacze jak przyspawają się do stołka, to ani ich oderwać.
Niektórych trzyma przy życiu siła przyzwyczajenia.
4 komentarze:
Przypomniał mi się mój własny aforyzm.
Na początku życia musimy się nauczyć mówić. Potem uczymy się nie mówić. A na końcu znowu uczymy się mówić.
Świetne życiowe spostrzeżenia. Jakie to prawdziwe... Nasuwa mi się taki wniosek, że warto jest pomilczeć, pomyśleć i poobserwować. Wtedy człowiek nawet na tej prostej drodze się zatrzyma i zmieni kierunek w razie potrzeby. Byle nie myśleć (i nie mówić) za dużo o sobie, masz rację :))
Bardzo prawdziwe. Mówienie tego, co trzeba wtedy, kiedy trzeba to wyższa szkoła, w której uczymy się całe życie.
Grunt to zachować odpowiednie proporcje. Reszta sama znajdzie właściwe miejsce.
Prześlij komentarz