Im dłużej żyjemy, tym większy mamy deficyt czasu.
Najszybszym sprinterem świata jest czas: jeszcze nikt go nie dogonił.
Kto szuka, znajduje; kto znajduje, ten wie; kto wie, chce wiedzieć więcej.
Niektórzy mówią zawsze na ten sam temat: o sobie.
Ludzie, którzy nie mają nic do powiedzenia, najczęściej chowają się za głośna elokwencją. Prawdziwa mądrość potrzebuje milczenia, żeby dojrzeć i ciszy, żeby wybrzmieć.
W zwiędłych kwiatach kryje się zarodek przyszłych owoców.
Najpierw człowiek przez lata uczy się, żeby pracować i zarabiać, a potem przez lata zarabia, żeby przestać pracować.
Ludzi można podzielić na motyle i spawaczy: motyle nigdzie nie zagrzeją długo miejsca, a spawacze jak przyspawają się do stołka, to ani ich oderwać.
Niektórych trzyma przy życiu siła przyzwyczajenia.
Przypomniał mi się mój własny aforyzm.
OdpowiedzUsuńNa początku życia musimy się nauczyć mówić. Potem uczymy się nie mówić. A na końcu znowu uczymy się mówić.
Bardzo prawdziwe. Mówienie tego, co trzeba wtedy, kiedy trzeba to wyższa szkoła, w której uczymy się całe życie.
UsuńŚwietne życiowe spostrzeżenia. Jakie to prawdziwe... Nasuwa mi się taki wniosek, że warto jest pomilczeć, pomyśleć i poobserwować. Wtedy człowiek nawet na tej prostej drodze się zatrzyma i zmieni kierunek w razie potrzeby. Byle nie myśleć (i nie mówić) za dużo o sobie, masz rację :))
OdpowiedzUsuńGrunt to zachować odpowiednie proporcje. Reszta sama znajdzie właściwe miejsce.
Usuń