Poezja i proza. Refleksje, zdziwienia, zapatrzenia...
Rośliny to cudowne stworzenia. Silne i obdarzone niezwykłą wolą życia. Myślę, że z tych nasion wyrośnie jeszcze niejedno drzewo, któż to wie? :)
Zgadzam się, wiele razy podziwiam drzewa za ich upór, cierpliwość, niezwykłe przystosowanie. Myślę, że wciąż jeszcze wiele o nich nie wiemy.
Piękny i niezwykle bolesny obraz samotności i nieuchronnego końca, a ostatni wers to przejmujący manifest woli życia i akt nadziei...
@pani od Puszka...Dziękuję, tak właśnie z drzewami jest: do końca zachowują wolę życia. Nawet gdy giną, obumierają, marnieją. To wzruszające.
Jeśli rozsiewa nasiona to może ono nie będzie ostatnie?
@StokrotkaByć może tak, nadzieja wciąż trwa. Czasami nasiona mogą przetrwać wiele lat zanim wzejdą.
Świetnie napisane! Czekam na kolejne dzieła płodnej pisarki!
O, dzięki! To miło mieć takiego Czytelnika.
Rośliny to cudowne stworzenia. Silne i obdarzone niezwykłą wolą życia. Myślę, że z tych nasion wyrośnie jeszcze niejedno drzewo, któż to wie? :)
OdpowiedzUsuńZgadzam się, wiele razy podziwiam drzewa za ich upór, cierpliwość, niezwykłe przystosowanie. Myślę, że wciąż jeszcze wiele o nich nie wiemy.
OdpowiedzUsuńPiękny i niezwykle bolesny obraz samotności i nieuchronnego końca, a ostatni wers to przejmujący manifest woli życia i akt nadziei...
OdpowiedzUsuń@pani od Puszka...
UsuńDziękuję, tak właśnie z drzewami jest: do końca zachowują wolę życia. Nawet gdy giną, obumierają, marnieją. To wzruszające.
Jeśli rozsiewa nasiona to może ono nie będzie ostatnie?
OdpowiedzUsuń@Stokrotka
UsuńByć może tak, nadzieja wciąż trwa. Czasami nasiona mogą przetrwać wiele lat zanim wzejdą.
Świetnie napisane! Czekam na kolejne dzieła płodnej pisarki!
OdpowiedzUsuńO, dzięki! To miło mieć takiego Czytelnika.
Usuń