Poezja i proza. Refleksje, zdziwienia, zapatrzenia...
Znakomite.Zapisałaś to tak, jak lubię najbardziej.Serdeczności,K.
Dzięki, Karolu. Cieszę się, że Ci się podoba. Dojmująca cisza padającego i leżącego na polach śniegu zawsze wywiera na mnie wielkie wrażenie, niemal mistyczne. Iwona
:D
a oklaski wcięło :-(
A były oklaski? O, to dzięki, jak widzisz, zmieniłam. Teraz lepiej to wygląda i brzmi (o ile cisz może brzmieć ;)Iv
Znakomite.
OdpowiedzUsuńZapisałaś to tak, jak lubię najbardziej.
Serdeczności,
K.
Dzięki, Karolu. Cieszę się, że Ci się podoba. Dojmująca cisza padającego i leżącego na polach śniegu zawsze wywiera na mnie wielkie wrażenie, niemal mistyczne.
OdpowiedzUsuńIwona
:D
OdpowiedzUsuńa oklaski wcięło :-(
OdpowiedzUsuńA były oklaski? O, to dzięki, jak widzisz, zmieniłam. Teraz lepiej to wygląda i brzmi (o ile cisz może brzmieć ;)
OdpowiedzUsuńIv