patrzymy na siebie
dwie sarny i ja
Moje haiku w najnowszym numerze "Papierowego Żurawia" nr 1/2026
Subskrybuj:
Komentarze do posta (Atom)
Poezja i proza. Refleksje, zdziwienia, zapatrzenia...
Strona sukcesów ;-)
Moje tomiki poetyckie i książki
Warto zaglądać
Warto przeczytać
Etykiety
- BPL (30)
- Chopin (11)
- aforyzmy (33)
- balet (6)
- do czytania (3)
- grafika (21)
- haiga (26)
- haiku (261)
- historia i współczesność (30)
- humor (33)
- humoreski (17)
- język i komunikacja (16)
- klasyka (30)
- malarstwo (41)
- muzyka (68)
- nagrody (17)
- nauka (11)
- okolice literatury (66)
- opera (13)
- poezja współczesna (28)
- polszczyzna (16)
- przysłowia nowe (1)
- publikacje (87)
- recenzje (74)
- regionalnie (41)
- spotkania autorskie (29)
- teatr (15)
- warto zobaczyć (12)
- wiersze (159)
- zdjęcia (37)
Co czytam
Obserwatorzy
Archiwum bloga
-
►
2025
(57)
- ► października (4)
-
►
2024
(46)
- ► października (7)
-
►
2023
(44)
- ► października (5)
-
►
2022
(29)
- ► października (4)
-
►
2021
(35)
- ► października (3)
-
►
2020
(42)
- ► października (4)
-
►
2019
(35)
- ► października (5)
-
►
2018
(34)
- ► października (3)
-
►
2017
(26)
- ► października (2)
-
►
2016
(23)
- ► października (1)
-
►
2015
(32)
- ► października (3)
-
►
2014
(30)
- ► października (6)
-
►
2013
(38)
- ► października (3)
-
►
2012
(67)
- ► października (5)
-
►
2011
(69)
- ► października (5)
-
►
2010
(102)
- ► października (7)
4 komentarze:
Piękne haiku :) Powoli próbuję się przestawiać na jesień, a tu już zima!
Pozdrawiam cieplutko :)
Czasopismo ukazuje się raz lub dwa razy w roku, więc zamieszcza utwory pisane w różnych okresach, także zimowe w lecie lub jesienią :-))
Dziękuję za przeczytanie, choć do zimy mamy jeszcze trochę czasu.
Piękny, cichy obraz… Jest w tych kilku słowach coś bardzo kruchego i prawdziwego — jak moment, którego nie chce się spłoszyć nawet myślą. „Dwie sarny i ja” zostaje w głowie na długo.
Dziękuję! Cisza sprzyja zimowym spotkaniom, a takie właśnie ono było - nieoczekiwane.
Prześlij komentarz